وجوه سرگردان در افغانستان
18 بازدید
موضوع: اقتصاد
مصاحبه کننده : روزنامه نجات
محل مصاحبه : کابل افغانستان
نحوه تهیه : فردی
محل انتشار : کابل 1390
تعداد شرکت کننده : 0

سوال اول: وجوه نقدینگی سرگردان چیست و چه گونه می توان  از آن برای کاهش بیکاری و وابستگی اقتصادی استفاده نمود؟

 جواب: پول از متغیرها و عوامل بسیار کلیدی در اقتصاد است که در رابطه با وسیله بودن مبادله، معیار سنجش ارزش، وسیله حفظ ارزش نقش ایفا می‌کند. این پول علاوه بر انگیزه های معاملاتی و احتیاطی، با انگیزه سفته بازی تقاضا می شود. منظور از تقاضای سفته بازی پول این است که پول با هدف و امید انجام معاملات سودآور و بهره برداری از فرصت ها نگهداری می‌شود. لذا یکی از مسائل مهم اخیر اقتصادی برخی کشورها جود پول‌های سرگردانی است که در جست‌وجوی «فرصت ها»، مدام در حال جابجایی و حرکت است.

صاحبان اين وجوه به نحو حيرت‌آوري با ذکاوت و هوشیاری يک انسان اقتصادی به مفهوم کلاسيک آن عمل مي‌کنند و تحرک اين وجوه، سرعت عمل حاکم بر بازارهاي فعال پول و ارز بين‌المللي را در معرض مي‌گذارد که به دنبال بالاترين سود بوده و به امور توليدي سوق داده نمی‌شود. از نگاه اقتصادی این وجوه بي‌اعتمادي عمومي ‌براي سرمايه‌گذاري‌هاي توليدي و انتفاع از فعاليت‌هاي پر‌بازده در کوتاه‌‌مدت ایجاد می‌کند و همواره مترصد یک نوع کالا در بازار خاص مانند بازار موتر، زمین، خانه و .... می‌باشد.

حال اگر این وجوه سرگردان با سیاست‌های پولی بانک مرکزی و دیگر نهادهای ذیربط به سمت و سوی تولید و سرمایه‌گذاری های زود بازده هدایت شود، بخش عظیمی از معضلات بیکاری کاسته شده و خود اشتغال باعث استقلال اقتصادی کشور می‌گردد. در صورتی اگر کشور با چالش بیکاری مواجه نباشد، تولید و سرمایه‌گذاری رونق داشته باشد، کشور را از وابستگی به سوی استقلال اقتصادی سوق می‌دهد. بنابراین؛ جذب این وجوه به سمت سرمایه‌گذاری و تولید باعث می‌گردد که بیکاران ما مشغول به کار و چرخه تولید و اقتصاد به حرکت درآمده و تاثیرات مثبت به افزایش درآمد ملی می‌گذارد. از سوی دیگر هر کشوری که درآمدی ملی بالای داشته باشد دست نیاز به سمت و سوی دیگران دراز نکرده و از استقلال فکری برخوردار خواهد شد.

سوال دوم: با توجه به اینکه نظام اقتصادی کشور اقتصاد بازار است دولت چگونه می‌تواند در این امور دخالت کند و از بیکاری و  از وابستگی اقتصادی بکاهد؟

جواب: نظام اقتصاد بازار در کشوری قابل اجرا است که شرایط آن کاملا مهیا و زمینه‌های فعالیت اقتصادی فراهم باشد، اما در کشور افغانستان این مسئله با چالش‌های جدی مواجه است. این کشور در گیر و دار امنیت و مسائل مهم سیاسی قرار دارد و از چیزی که خیلی زیاد برای کشور اهمیت دارد مسئله اقتصادی است که غفلت شده است. به نظر بنده در شرایط کنونی کشور تنها از نظام مختلط می‌تواند الگو بیگیرد و در شرایط کنونی دخالت خویش را در برخی از مسائل از جمله مسائل بیکاری و اشتغال گسترش داده و برای این امر مهم تدبیری لازم باندیشد.

دولت به عنوان یک سرپرست برای مردم خویش وظیفه انسانی و اسلامی دارد که برای اشتغال مردم در راستایی رفع بیکاری گامهای مؤثری بردارد. در صورت که اگر دولت در این زمینه اقدام نماید و زمینه اشتغال کارجویان را فراهم نماید، رونق جدی در اقتصاد کشور ایجاد شده و این امر باعث می‌گردد که درآمد ملی این کشور افزایش یابد که در این صورت مردم و دولت از دیگر کشورها بی نیاز می‌گردند. بی‌نیازی و استقلال اقتصادی با به کارگیری امر تولید و سرمایه‌گذاری ها شکل می‌گیرد که استقلال اقتصادی خود استقلال فکری، فرهنگی و ... را نیز به دنبال دارد. بنابراین؛ شرایط افغانستان به گونه‌ای است که باید بین مردم و دولت اعتماد ایجاد گردد و دولت نیز در راستایی وظایف خویش زمینه را برای رفع بیکاری فراهم نموده و کشور را به سمت و سوی استقلال اقتصادی سوق دهد. این مسئله که نظام اقتصادی افغانستان صرفا نظام اقتصاد بازار است و دولت حق دخالت ندارد، هیچگاه مانع نظارت و دخالت دولت نمی‌شود. زیرا؛ دخالت در شرایط کنونی لازم است و در صورت بهتر شدن شرایط نظارت از وظایف اصلی دولت بر امور اقتصادی است. ما امیدوار هستم که دولت بتواند زمینه‌های جذب و جلب اعتماد مردم را فراهم نموده و وجوه سرگردان موجود در کشور را به امر تولید و سرمایه‌گذاری هدایت نماید.